Site Loader

Avontuurlijk Borneo met de stad Kuching als uitvalsbasis
Ons Borneo avontuur begint goed in de stad Kuching. Kuching is een prima uitvalsbasis voor allerlei leuke activiteiten die ons ook geschikt lijken om met onze kinderen te ondernemen. En Kuching blijkt ook nog eens een hele leuk stad. We verkennen de stad te voet. Dit kan prima, het centrum is niet zo groot. Er is een Chinatown en een markt op Indian street. Vlakbij Indian Street vinden we de moderne shoppingmall Merdeka waar we ook even een kijkje nemen. In de straten van Kuching zien we ook weer veel streetart. Leuk, de kinderen poseren met plezier voor een foto.

Tijdens onze dagen in Kuching slenteren we regelmatig over de gezellige boulevard langs de rivier die door de stad loopt. Hier kun je op straat goedkoop eten maar wij kiezen voor een gezellig restaurantje aan de waterkant. Voor de kinderen is er in een restaurant vaak wat meer keuze. Er staat bijna altijd ook spaghetti, frietjes of een sandwich op de menukaart. Het is voor ons even omschakelen want de Thaise keuken is wel wat verfijnder dat die van Maleisië. Na het eten wandelen we nog even over de boulevard om te genieten van het sfeertje. We bekijken het architectonische regeringsgebouw aan de overkant van de rivier. Er blijkt iedere avond een lichtshow te worden opgevoerd. Wat een mooi welkom op Borneo. Op het leuke blog van kleineglobetrotters.nl lees je nog meer tips voor Kuching. Aan dit blog hebben wij tijdens ons verblijf veel gehad.

Semenggoh
Vanuit Kuching boeken we een taxi richting Semenggoh, een orang-oetan rehabilitatiecentrum. Hier leeft een kolonie semi-wilde orang-oetans. Deze dieren zijn gewond of gehandicapt geraakt door langdurige gevangenschap door mensen. Het rehabilitatiecentrum heeft als doel om de orang-oetans te leren om in het oerwoud te leven zodat ze weer teruggeplaatst kunnen worden. Ze krijgen op vaste tijden voedsel aangeboden. Verder zijn de dieren vrij om te leven waar ze willen in het grote stuk natuur rondom het rehabilitatiecentrum. Op de voedertijden mogen bezoekers een uur komen kijken naar de prachtige beesten en daarna is het stuk jungle weer alleen voor hen. Dit betekent ook dat als de dieren zelf genoeg voedsel hebben gevonden, ze niet zullen verschijnen. Het is dus geen dierentuin en je hebt geen garantie dat je de beesten ziet. De meneer die het praatje verzorgt aan de start van de ‘tour’ benadrukt dit ook veelvuldig. Hierdoor krijgen wij het idee dat we ze vandaag misschien wel niet gaan zien. Het regent namelijk ook een beetje en dat maakt de kans nog kleiner… Toch hebben we geluk! Er verschijnen 4 prachtige exemplaren en een baby’tje onder moeders buik. Blijkbaar zijn ze hongerig. Wat een prachtig gezicht om deze bijzondere beesten te aanschouwen. Ze ogen heel vriendelijk en mensachtig. Een uur lang mag je kijken. Voor de jongens duurt dit iets te lang want na even te hebben gekeken vragen ze: gaan we zo naar huis? (huis = hotel) Hihi, het besef hoe bijzonder het is om deze beesten te mogen bewonderen in de vrije natuur hebben ze nog niet. En bovendien sta je best ver van de beesten af en dat maakt het voor kleine kinderen misschien minder indrukwekkend. Na nog een poosje te hebben gekeken wandelen weer terug naar de ingang. Daar worden we getrakteerd op een toetje. Een oud vrouwtje van een orang-oetan hangt daar rustig in de boom. We hebben alle tijd om haar van dichtbij te bewonderen. Wauw, dit was echt te gek! 

Onze taxi-chauffeur heeft op ons gewacht en brengt ons na afloop nog bij een krokodillenboerderij wat vlakbij Semmenggoh ligt. Onze boys zagen het bord met de krokodillen en waren niet te houden van enthousiasme. Dus okay, we gaan een kijkje nemen. Dit blijkt achteraf een vergissing. Eigenlijk willen we hier verder niet veel woorden aan besteden want wat een slechte plek is dit. Dieren liggen in te kleine en vuile hokken. We zien zelfs een reuze schildpad met een hoop muntgeld in zijn hok en op zijn rug. Dit staat haaks op de mooie ervaring in het orang-oetan rehabilitatiecentrum. Wees niet zo dom als ons en doe dit dus vooral niet!

Bako National Park
Met een klein, lang en smal bootje vertrekken we de volgende dag naar Bako National Park. Hier hopen we de zeldzame neusaap te spotten. Nergens ter wereld leeft deze aap. Alleen in dit deel van Borneo. Het National Park ligt op een schiereiland en het is alleen met een bootje te bereiken. Het is dus een mooi veilig en afgezonderd plekje voor deze apen. De neusaap is redelijk schuw en laat zich niet zo maar zien. Al hebben we wel vernomen dat tegen de avond, als de dagtoeristen weg zijn, ze zich makkelijker tonen bij het basiskamp. In het basiskamp zijn een paar basic huisjes waar je kunt overnachten. Dit hadden we heel graag gedaan maar helaas was het volgeboekt. Mocht je dit ook graag willen, dan is het wel aan te raden om vroegtijdig te boeken. Wij moeten dus genoegen nemen met een dagtrip vanuit Kuching. Dit pakt heel goed uit, want we zien veel wildlife zoals wilde zwijnen en allerlei verschillende soorten apen. Het park is heel mooi. Veel jungle en verlaten strandjes. Het lukt ons om een pittige wandeling (trail nr. 3) te lopen / klimmen met onze jongens. Hij is te pittig voor onze jongste van 2 jaar, ondanks dat hij echt wel een stoere hiker is voor zijn leeftijd. Met hem in onze rugdrager klimmen we verder. Onze oudste van 4 jaar heeft soms geen zin in lange wandelingen maar zodra er wat meer avontuur bij komt kijken wil hij toch graag zelf lopen. Wij reizen dan ook met twee lichtgewicht buggy’s. Dit is soms niet praktisch maar veel vaker plukken we er de vruchten van! Wat hebben we al veel lange afstanden afgelegd met onze twee wagentjes. Dat had zonder nooit gelukt. Alleen hier in Bako National Park heb je helemaal niks aan een buggy. Het is ook niet nodig want Guus is weer helemaal in zijn element in dit prachtige park. Hij klimt, hij klautert, hij spot van allerlei insecten, planten en bloemen en kletst de oren van je hoofd. Onwijs gezellig en ook verfrissend om de natuur door de ogen van een kleuter te bekijken.

Aan het einde van trail 3 spotten we, vlakbij het eindpunt op het strandje, hoog in de bomen een groep neusapen. Super gaaf dat we deze zeldzame dieren aan ons lijstje kunnen toevoegen. Na de wandeling lunchen we nog met een eenvoudige nasi op het park in basiskamp. Onze schipper komt ons daar waarschuwen: er hangt een dreigende lucht boven zee. Het is verstandig om snel te vertrekken. Op zee blijkt dat we niet op tijd zijn. We komen in een enorme tropische bui terecht. Het bootje heeft geen afdak en daarom krijgen we een zeil om onder te schuilen van onze schipper. Het regent ongelofelijk hard en het begint ook te onweren, dus echt helemaal veilig onder het zeil voelen we ons niet. De jongens hebben hier geen last van. Pim valt zelfs in slaap onder het zeil. Uiteindelijk komen we veilig aan land en staat onze taxi-chauffeur al te wachten om ons terug te brengen naar het hotel.

Gunung Mulu National Park
Kennen jullie de reclame van Praxis met beelden van de grootste grot ter wereld op Borneo? De beelden zijn prachtig en ook mysterieus. Het doet ons op onderzoek uitgaan. We lezen over de grotten en het heeft een enorme aantrekkingskracht op ons. Hoog op ons verlanglijstje staat een trip naar het grootste grottenstelsel van de wereld. En nu doet zich de kans voor om er naar toe te gaan, we zijn immers in de buurt. Alhoewel, Gunung Mulu National Park is een bijzonder afgelegen natuurgebied. Het is via de lucht te bereiken of met een tocht van 3 dagen door de wildernis. Wij kiezen er, zoals de meeste toeristen, voor om via de lucht het park te bereiken.

Het grottenstelsel van Gunung Mulu National Park is maar voor een klein gedeelte in kaart gebracht. Er ligt nog een immens groot deel diep verscholen onder de jungle van Borneo. Sommige delen zijn nauwelijks toegankelijk voor mensen. Maar een paar kamers van het grottenstelsel kan worden bezocht door toeristen. De lengte van het grottenstelsel is naar schatting zo’n 275 km. De hoogte varieert sterk. De grootste kamer is de ‘Sarawak Chamber’ en om een idee te krijgen van de afmeting: er passen 20 jumbojets in. Kun je bevatten hoe groot het totale grottenstelsel wel niet moet zijn? In deze grotten leven miljarden vleermuizen. De vleermuizen die hier wonen, vliegen iedere dag bij schemering de grot uit. 

Laten we eerlijk zijn, het is niet het meest kindvriendelijke uitje van onze reis. Dit doen we voor onszelf maar het is goed gelukt om er ook voor onze kinderen een fantastische en leerzame ervaring van te maken. Wel hebben we voor anderen, in deze trip geïnteresseerden, wat mee te geven ter voorbereiding. Wat wij ons namelijk van te voren niet hebben gerealiseerd is dat er in zo’n afgelegen gebied geen elektriciteit is aangelegd. De accommodatie waar wij slapen heeft alleen stroom wat met een aggregaat wordt opgewekt. En alleen in de avond tussen 18 uur en middernacht. Dit betekent ook dat ze moeilijk eten kunnen bewaren dus de menukaart is super beperkt: nasi, gebakken ei en getoast brood met jam. Drankjes zijn niet koud en er is geen wifi. Goed, dit valt zeker mee en draagt leuk bij aan het we-zijn-echt-mega-ver-van-de-bewoonde-wereld gevoel. Maar geen airco op de kamer blijkt echt heel slecht te doen met onze kleine kinderen. De hitte is in dit gebied gigantisch en met een enorm hoge vochtigheidsgraad. Nog niet eerder hebben we het ergens zo warm gehad. Het zweet gutst ons van het lijf. Een -normaalgesproken simpel- middagslaapje doen is hier een onmogelijke taak voor onze kinderen. Gelukkig zijn de mensen van het guesthouse zo vriendelijk om s’middags 2 uurtjes de aggregaat aan te zetten zodat de airco kan loeien. En dan nog daalt de temperatuur hoogstens een graad of 3 in onze kamer…. Met onze airco kamer hadden we een koele uitvalsbasis in het tropische regenwoud voor ogen. Haha, we hebben echt geen idee hoe het is om zo afgezonderd van de bewoonde wereld en in het tropisch regenwoud te leven. Maar nu hebben wij, verwende westerlingen, de kans om het een klein beetje te mogen ervaren! 

Een paar keer smokkelen we door gebruik te maken van de luxe faciliteiten van het veel te dure Marriot Hotel (deze tip was goud Angelique!). Dit is hier het enige hotel met de hele dag airco en een heerlijk zwembad. Dit hotel is voor ons op korte afstand te bereiken. We doen net alsof we hotelgasten zijn want eigenlijk weren ze toeristen van de goedkopere accomodaties. Hihi, het werkt! Het maakt ons verblijf net wat gemakkelijker. Gezinnen met kleine kinderen raden we wel aan om iets dieper in de buidel te tasten en te kiezen voor dit comfortabele hotel.

Via het guesthouse regelen we twee dagen een tour met een gids naar verschillende delen van het park. De eerste dag gaan naar we naar de Deercave. Een wandeling van in totaal 10 kilometer door de jungle brengt ons bij de grootste grot dat voor publiek toegankelijk is. Voor het grootste gedeelte van deze wandeling is een pad met planken aangelegd wat we met onze buggy’s kunnen rijden. Dit lijkt misschien niet zo idyllisch maar het pad kronkelt echt door hele dichte jungle. Het is juist geweldig want zo kunnen we rustig om ons heen kijken en zien we veel prachtige planten en dieren. Even lijkt het weer om te slaan en begint het hard te waaien. Er vallen veel takken naar beneden en Wesley wordt zelfs bijna geraakt. De schrik zit er eventjes goed in. We schuilen op een plekje totdat de wind gaat liggen en dan vervolgen we de wandeling. 

Het stuk door de grot is niet met een buggy toegankelijk. Heel dapper stappen Guus en Pim met een zaklamp op hun hoofd door de grot. Ze hebben de grootste lol. De grot zelf is gigantisch, je weet niet wat je ziet, zo groot. Op het, voor je gevoel, kilometer hoog plafond, hangen grote zwarte vlekken oftewel miljarden vleermuizen. Helaas kunnen we het laatste gedeelte, wat nog groter moet zijn, niet in vanwege een ongeluk dat twee dagen geleden en buiten het gebaande pad heeft plaatsgevonden. Het is er dus zeker niet ongevaarlijk maar als je binnen de voor toeristen aangegeven plekken blijft en met een ervaren gids, dan vinden wij het goed te doen met kinderen.

Buiten de grot kun je, op een open plek in de jungle, wachten tot het begint te schemeren. En dan, bij droog weer, vliegen de miljarden vleermuizen in lange kronkel slierten de grotten uit. We zijn getuigen van dit fenomeen en genieten totdat het bijna donker is van dit spektakel. Daarna wandelen we weer bijna 5 kilometer terug in het donker. Aha, nog een hele goede reden om op een pad van planken door de jungle te lopen. Onze gids wijst met haar zaklamp nog wat slangen aan in de bomen. Oké, griezelig. We lopen door en zien nog veel reuze insecten op het pad zoals een enorme wandelende tak. Zeg maar gerust wandelende boomstronk. 

De tweede dag gaan we naar twee andere grotten, de Windcave en de Clearwatercave. Dit keer niet wandelend maar met een lang en smal bootje. De Windcave heeft zijn naam te danken aan het verkoelende briesje wat door de grot te voelen is. De grot is een stuk minder hoog dan die van gisteren maar wel met prachtige stalagmieten en stalactieten. Hij is wel flink lang, een pad van planken kronkelt er doorheen. Na het bezoek aan deze grot varen we naar een picknick plekje. We stoppen bij een prachtige plek in de jungle en eten onder de bomen onze nasi. Daar is het de bedoeling dat we via 200 traptreden de laatste grot bezoeken. We denken dat onze jongens dit wel kunnen klauteren alleen voelen ze een stuk meer enthousiasme voor een plons in de rivier. Er is bij de picknick plek namelijk een mooie plek om te zwemmen in de rivier en dat is super aantrekkelijk voor ze. We hebben geen zin om twee niet enthousiaste jongetjes op 200 traptreden en in de bloedhitte te moeten dragen. Dus geven we er aan toe en nemen lekker lang de tijd om met ze te zwemmen. En het is voor ons een goede reden om elkaar te beloven dat, als de boys ouder zijn, we zeker nog een keer terug komen naar deze magische plek.

Afscheid van Borneo
Vanuit Mulu National Park vliegen we weer terug naar Kuching. Dat is een belevenis op zich. Met een klein propeller vliegtuigje vlieg je van en naar een heel klein vliegveld in het National Park. Je wandelt zelf via de landingsbaan naar de kleine aankomsthal of naar je vertrekkende vliegtuig. Je bagage tref je op een grote hoop. Het is allemaal in een poep en een scheet geregeld. Vanuit de lucht kun je heel mooi zien hoe afgelegen en uitgestrekt het natuurgebied is. Er is nauwelijks een weg te herkennen. Het enige wat je ziet is het dichte groene woud. 

Weer in Kuching aangekomen willen we op ons gemak de volgende bestemming gaan bepalen. We verblijven een paar nachten in het Grand Margherita Hotel. We hebben een executive kamer (inclusief super de luxe ontbijt en high tea) voor nog geen 50 euro. Een groter contrast met ons verblijf in Mulu kan er niet zijn. Hier chillen we een paar dagen en nemen de tijd om onze volgende bestemming te bepalen. We hebben zeker nog niet alles gezien van Borneo: er zijn nog heel veel meer gave spots. We denken alleen dat we daar meer uit kunnen halen als onze jongens wat ouder zijn. Later komen we dus zeker terug. Voor onze volgende bestemming hebben we Bali, Flores en Komodo in Indonesië voor ogen maar een aardbeving op Bali doet ons anders besluiten. En hier zijn we behoorlijk opgewonden door: we gaan naar Australië!! Whaaaa, dit hadden we van te voren nooit gedacht. Maar we zien een goedkoop vliegticket, het klimaat in Noord Australië blijkt goed te zijn en het past nog in ons reisbudget. Let’s do it!

Ons volgende blog zal dus in het teken staan van een (deel van een) nieuw continent. Een continent waar wij nog nooit zijn geweest. Een onverwachte wending. We hebben er super veel zin in. Welke onverwachte wendingen heb jij op reis meegemaakt? 

Post Author: admin

One Reply to “Adventurous Borneo with kids”

  1. Het lezen van jullie prachtige belevenissen, het bekijken van de foto’s en het zien van de filmpjes geeft het gevoel alsof je er een beetje bij bent.

    Schitterend, we hebben ervan genoten, bedankt.

    Liefs en groetjes, Florina en Ruud

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *